و خواجه حسن بن جعفر الدّوريستىّ عالم و شاعر بوده است و او را در مناقب و مراثى قصايد بسيار است كه بشرح همه نتوان رسيد و بهرى بيان كرده شد و اين قطعهء لطيفه در حقّ رضا عليه السّلام او راست : يا معشر الزّوّار طاب مزاركم * حيّوا بطوس معالما و رسوما و اذا رأيتم قبر مولانا الرّضا * صلّوا عليه و سلّموا تسليما و اگر بذكر همه از شعراء تا زيان از شيعه و مواليان امير المؤمنين عليه السّلام مشغول شويم كتاب مطوّل شود و ملال افزايد و اين قدر كفايت است . امّا شعراء « 1 » پارسيان كه شيعى و معتقد و متعصّب بوده‌اند هم اشارتى برود ببعضى ، اوّلا فردوسى طوسى شيعى بوده است و در شاهنامه در مواضع به اعتقاد خود اشارت كرده است ، و شاعرى طوسى تفاخر مىكند بفردوسى آنجا كه گفت : هر وزير و عالم و شاعر كه او طوسى بود * چون نظام الملك و غزّالىّ و فردوسى بود و فخرى جرجانى شاعى بوده است ، و در كسائى خود خلافى نيست كه همهء ديوان او مدايح و مناقب مصطفى و آل مصطفى است عليه و عليهم السّلام ، و عبد الملك بنان - رحمة اللّه عليه - مؤيّد بوده است بتأييد الهى ، و مذهب اصوليّهء شيعه در صحابهء رسول غير اينست كه خواجه مصنّف درين كتاب به دو اشارت كرده است . امّا اعداء على و فاطمه را و منكران امامت ائمّه را دشمن دارند و لعنت كنند بىتقيّه ، و ظفر همدانى اگرچه سنّى بوده است او را مناقب بسيار است در على و آل على عليهم السّلام و در ديوانش مكتوب است تا تهمتش نهند بتشيّع ، و اسعدى قمّى ، و خواجه على متكلّم رازى عالم و شاعر ، و امير اقبالى شاعر و نديم سلطان محمّد رحمة اللّه عليه شيعى و معتقد بوده است ، و قائمى قمّى ، و معينى ، و بديعى ، و احمدچهء رازى ، و ظهيرى ، و بردى « 2 » ، و شمسى ، و فرقدى ، و عنصرى « 3 » ، و مستوفى ، و محمّد سمّان « 4 »

--> ( 1 ) - م ب ح د : « اما از شعراء » . ( 2 ) - ع : « يزدى » ث : « بردى » ب : « بزدى » م ح د : « بدرى » . ( 3 ) - ع ث ح د : « بصرى » م : « بضرى » ب « نصرى » . ( 4 ) - گويا « بنمان » باشد و صور نسخ بدينقرار است ع : « همان » ث : « سمان » م : « يمينى » ب : « سمين » .